Vandaag op hard//hoofd. Hij is dood.
Posts tonen met het label karikaturen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label karikaturen. Alle posts tonen
donderdag 24 maart 2016
maandag 22 februari 2016
Umberto Eco: mindcandy for the millions
Vandaag op hard//hoofd
Op de Biënnale van Venetië, in het Italiaanse paviljoen, was een video met Umberto Eco te zien. Hij vertelde iets over het verlies van cultureel geheugen en dat jonge mensen niet meer fatsoenlijk leerden hoofdrekenen door al die elektronische apparaatjes.
Het Italiaanse paviljoen was al geen hoogtepunt van vooruitstrevendheid, met teveel gereflecteer op het eigen erfgoed, maar deze oude-oligarchenpraat was werkelijk erg. Het werd tijd, mopperde ik terug, dat Umberto Eco eens dood ging.
Nu is hij dood – en dat is, vanzelfsprekend, een immens verlies. Eco, die lang voordat hij een onwaarschijnlijke bestsellerauteur werd academisch carrière maakte met het bestuderen van culturele tekensystemen, was zelf een cultureel icoon geworden.
Hij was het uitvergrote archetype van de Italiaanse intellectueel met zijn ietwat groezelige baard, bril, eeuwige peuk, Borsalino-hoed en de liederlijke gewoonte om met zijn studenten tot laat te disputeren in Bolognese osteria’s. Zoals Château Disneyland de doorgefokte versie is van Slot Neuschwanstein, zo was Eco de overtreffende trap van Europees cultuurgoed: een man die vijf levende en twee dode talen sprak en alom wordt geprezen om zijn wellevendheid. In een interview ergens aan het begin van deze eeuw vertelde hij dat hij, met 100.000 boeken in zijn ene huis, ‘een kleine handbibliotheek’ van 30.000 in het tweede en nog 5.000 in het derde, de dubbele exemplaren aan het weggeven was aan de gevangenis. Zelf schreef hij er ook een paar dozijn.
Op de Biënnale van Venetië, in het Italiaanse paviljoen, was een video met Umberto Eco te zien. Hij vertelde iets over het verlies van cultureel geheugen en dat jonge mensen niet meer fatsoenlijk leerden hoofdrekenen door al die elektronische apparaatjes.
Het Italiaanse paviljoen was al geen hoogtepunt van vooruitstrevendheid, met teveel gereflecteer op het eigen erfgoed, maar deze oude-oligarchenpraat was werkelijk erg. Het werd tijd, mopperde ik terug, dat Umberto Eco eens dood ging.
Nu is hij dood – en dat is, vanzelfsprekend, een immens verlies. Eco, die lang voordat hij een onwaarschijnlijke bestsellerauteur werd academisch carrière maakte met het bestuderen van culturele tekensystemen, was zelf een cultureel icoon geworden.
Hij was het uitvergrote archetype van de Italiaanse intellectueel met zijn ietwat groezelige baard, bril, eeuwige peuk, Borsalino-hoed en de liederlijke gewoonte om met zijn studenten tot laat te disputeren in Bolognese osteria’s. Zoals Château Disneyland de doorgefokte versie is van Slot Neuschwanstein, zo was Eco de overtreffende trap van Europees cultuurgoed: een man die vijf levende en twee dode talen sprak en alom wordt geprezen om zijn wellevendheid. In een interview ergens aan het begin van deze eeuw vertelde hij dat hij, met 100.000 boeken in zijn ene huis, ‘een kleine handbibliotheek’ van 30.000 in het tweede en nog 5.000 in het derde, de dubbele exemplaren aan het weggeven was aan de gevangenis. Zelf schreef hij er ook een paar dozijn.
dinsdag 12 januari 2016
maandag 11 januari 2016
zaterdag 27 juni 2015
Freudografie
9 juli opent in EYE een filmprogramma met de komedies van Woody Allen. Bij de opening kun je neervlijen op een sofa om door mij je zieleroerselen in beeld te laten vatten. Hier vast wat proefdraaisels, en een paar angsten, neurosen en complexen uit de oude doos.
dinsdag 14 april 2015
maandag 5 mei 2014
Two versions of Philip Glass
Actually the first one was already a very fast one (< 3 mins). But I felt it worked even better without the ears&mouth. So I cropped that out. Which one do you prefer?
zaterdag 19 april 2014
zaterdag 5 april 2014
zondag 16 maart 2014
dinsdag 29 oktober 2013
donderdag 16 mei 2013
Hannah Arendt
Vandaag bij een interview met Margarethe von Trotta in hard//hoofd. In minder dan twee minuten, dat zijn de beste. Lang geen filosofen meer getekend.
maandag 29 april 2013
We hebben een koning
Vandaag in, waar anders, hard//hoofd
We hebben een koning
kroon hem met doornen
Bedelf hem onder de liefde van
miljoenen verweesde Bataven
zing hem een koningslied
o nee toch niet
Hoera hoera
Doop hem met oude klare
laat een vat bier
zijn voetstuk zijn
We hebben een koning
kroon hem met doornen
Bedelf hem onder de liefde van
miljoenen verweesde Bataven
zing hem een koningslied
o nee toch niet
Hoera hoera
Doop hem met oude klare
laat een vat bier
zijn voetstuk zijn
vrijdag 1 maart 2013
maandag 4 februari 2013
maandag 14 januari 2013
Ben Lerner
Illustratie bij het interview door Rutger Lemm in hard//hoofd. In 2 minuten op een rondslingerend bibliotheekbonnetje omdat het "een spoedgeval" was. Hier de oorspronkelijke versie waar je nog vagelijks de letters op het bonnetje kunt lezen; in de gepubliceerde versie zijn die weggefotoshopt. [Waar ik overigens alle begrip voor heb, want wat moeten de lezers van h//h met Die Wissenschaft vom Menschen in Göttingen um 1800 ?]
woensdag 26 december 2012
woensdag 19 december 2012
dinsdag 12 juni 2012
maandag 5 maart 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)

















.jpg)








