zondag 27 december 2015
Sublieme ervaringen in 2015
In 2015 hield ik op facebook mijn aan kunst gerelateerde sublieme ervaringen bij. Hier is het eindlijstje. Ik verwacht dat er geen meer bij komen, hoewel er nog wel boeiende dingen te zien schijnen te zijn in Marres, Maastricht en SM Den Bosch.
In chronologische volgorde:
- Julio Le Parc in Serpentine Sackler Gallery, London
- In search of meaning - Mensbeelden in globaal perspectief in De Fundatie, Zwolle
- John Cage, Sonatas and Interludes door Gerard Bouwhuis in Splendor, Amsterdam
- Liquid Room door Ictus Ensemble / Ensemble Mosaik bij MaerzMusik 2015, Berlin
- Énumerations van Georges Aperghis / A.T.E.M., vertoond bij Maerzmusik 2015
- Narbe Berlin door Burkhard von Harder en FM Einheit bij The Long Now, de afsluiting van MaerzMusik 2015
- Channa Horwitz in Kunst-Werke, Berlin
- One door Lisa Verbelen in De Brakke Grond, Amsterdam én Openluchttheater Amsterdamse Bos
- Jennifer Townley in Kunstliefde, Utrecht
- Michel Gondry, Is the man who is tall happy?, vertoond in De Balie, Amsterdam
- Citadels: Common Structures van Matthijs Munnik bij Lekker Licht, Centraal Museum Utrecht (en eerder ook zijn bijdragen aan ArtScience 25 jaar en Rijksakademie Open)
Labels:
film,
kunst,
maerzmusik 2015,
muziek,
trouvailles
zaterdag 12 december 2015
Metamuziektheater
Veenfabriek, RAARRR
Theater ins Blau, Leiden, 11 december
Vandaag op Theaterkrant
‘Willen jullie het totale amusement,’ vraagt acteur Joep van der Geest aan het publiek tegen het einde van RAARRR. Ook zonder de verwijzing naar Goebbels is het eerder bedoeld als dreigement dan als aanbod.
RAARRR is een voorstelling, of eigenlijk een lecture-performance van de Veenfabriek die het hermetische imago van de hedendaagse muziek aan de kaak stelt. De tegenstelling tussen snobisme en simpel vermaak, wil Joep van der Geest maar zeggen, is een vals dilemma. Dat is een pakkie-an voor de Veenfabriek, die al tien jaar letterlijk de boer op gaat met genre-overschrijdend muziektheater dat ze onder andere opvoeren in loodsen, stallen, autosloperijen en bloemenveilingen. Voor hun doen is RAARRR, een Kammerspiel met vijf acteurs/musici, nog tamelijk ingetogen.
Theater ins Blau, Leiden, 11 december
Vandaag op Theaterkrant
‘Willen jullie het totale amusement,’ vraagt acteur Joep van der Geest aan het publiek tegen het einde van RAARRR. Ook zonder de verwijzing naar Goebbels is het eerder bedoeld als dreigement dan als aanbod.
RAARRR is een voorstelling, of eigenlijk een lecture-performance van de Veenfabriek die het hermetische imago van de hedendaagse muziek aan de kaak stelt. De tegenstelling tussen snobisme en simpel vermaak, wil Joep van der Geest maar zeggen, is een vals dilemma. Dat is een pakkie-an voor de Veenfabriek, die al tien jaar letterlijk de boer op gaat met genre-overschrijdend muziektheater dat ze onder andere opvoeren in loodsen, stallen, autosloperijen en bloemenveilingen. Voor hun doen is RAARRR, een Kammerspiel met vijf acteurs/musici, nog tamelijk ingetogen.
zondag 29 november 2015
Paper Machines
The Systems, Maps, Chronometers, and Apparatuses of Johann Christoph Gatterer
Deze week op Shells and Pebbles
Johann Christoph Gatterer was a data gatherer. As a professor of history in Göttingen, from 1759 until his death forty years later, he compiled collections of medieval manuscripts, coins, heraldic tables, maps, and even weather reports. He did not only collect them: he also transformed his hoard into manuals for studying heraldry and medieval charters, drew up elaborate multicoloured charts and diagrams, and made highly acclaimed historical maps. He claimed that he arranged his data as strictly as Linnaeus had ordered the world of plants and animals. On top of that, he wrote some seven outlines of Universal History, that is, chronologies from Creation to the present. Although he had a rival in his colleague Schlözer, who collected more politically relevant contemporary data, and although he never wrote a compendium as large as the Benedictine Nouveau Traité de Diplomatique, he was arguably the biggest historical data collector of his time.
Much of that data collection was directly related to his teaching. The Gatterer-Apparat of medieval charters and transcripts was used to teach his students how to read and distinguish different types of medieval writing (‘diplomatics’), and the Apparat even expanded through their copying exercises. His historical maps were only available for his students, assuring him a double income from fees and sales, with the unfortunate side-effect that most maps are now lost. Fifty years before Ranke, he set up a historical seminar and even founded a Historical Institute, complete with its own largely one-man journal for reviews and miscellanea. In short, he did more than anyone else in the 18th century to turn history into a science.
Deze week op Shells and Pebbles
Johann Christoph Gatterer was a data gatherer. As a professor of history in Göttingen, from 1759 until his death forty years later, he compiled collections of medieval manuscripts, coins, heraldic tables, maps, and even weather reports. He did not only collect them: he also transformed his hoard into manuals for studying heraldry and medieval charters, drew up elaborate multicoloured charts and diagrams, and made highly acclaimed historical maps. He claimed that he arranged his data as strictly as Linnaeus had ordered the world of plants and animals. On top of that, he wrote some seven outlines of Universal History, that is, chronologies from Creation to the present. Although he had a rival in his colleague Schlözer, who collected more politically relevant contemporary data, and although he never wrote a compendium as large as the Benedictine Nouveau Traité de Diplomatique, he was arguably the biggest historical data collector of his time.
Much of that data collection was directly related to his teaching. The Gatterer-Apparat of medieval charters and transcripts was used to teach his students how to read and distinguish different types of medieval writing (‘diplomatics’), and the Apparat even expanded through their copying exercises. His historical maps were only available for his students, assuring him a double income from fees and sales, with the unfortunate side-effect that most maps are now lost. Fifty years before Ranke, he set up a historical seminar and even founded a Historical Institute, complete with its own largely one-man journal for reviews and miscellanea. In short, he did more than anyone else in the 18th century to turn history into a science.
zaterdag 21 november 2015
vrijdag 20 november 2015
vrijdag 13 november 2015
Muziek oprekken
November Music, 4-8 november, Verkadefabriek en andere locaties, Den Bosch
Gisteren [eindelijk!] op Gonzo(circus)
Zie ook Deel I: Theater als geluid en sfeerbeeld
Foto: Cordillera Suite, (c) Florian Magnus Maier
Oprekken. Het is wat iedereen doet die naar November Music en aanverwante festivals gaat: zoeken naar geluiden waarvan je nog niet wist dat je ze mooi vindt. Erg ver buiten de comfortzone gaat dat niet, want November Music is ook de jaarlijkse gemoedelijke familiereünie van iedereen in Nederland die in de Nieuwe Muziek en omstreken zit. Joep Christenhusz, wiens boek met interviews met hedendaagse componisten op het festival werd geprelanceerd, omschrijft de huidige condition musicale als een meerstromenland waarin verschillende stijlen vertakken en samenvloeien. Zijn geïnterviewden staan allemaal nog wel met één been in een modernistische traditie, maar totalitaire muzikale visies zijn vervangen door stylistische hybriden, en stammenstrijd heeft al een tijd niet meer plaatsgevonden. Die diagnose is niet nieuw en die situatie is niet per se goed of slecht, al zouden de contrasten wat feller mogen, want vernieuwing komt niet alleen uit vermenging. In elk geval brengt die situatie met zich mee dat het makkelijk wordt om ruimdenkend te zijn – ruimdenkendheid is niet eens een plicht, maar gewoon de meest voor de hand liggende optie.
Gisteren [eindelijk!] op Gonzo(circus)
Zie ook Deel I: Theater als geluid en sfeerbeeld
Foto: Cordillera Suite, (c) Florian Magnus Maier
Oprekken. Het is wat iedereen doet die naar November Music en aanverwante festivals gaat: zoeken naar geluiden waarvan je nog niet wist dat je ze mooi vindt. Erg ver buiten de comfortzone gaat dat niet, want November Music is ook de jaarlijkse gemoedelijke familiereünie van iedereen in Nederland die in de Nieuwe Muziek en omstreken zit. Joep Christenhusz, wiens boek met interviews met hedendaagse componisten op het festival werd geprelanceerd, omschrijft de huidige condition musicale als een meerstromenland waarin verschillende stijlen vertakken en samenvloeien. Zijn geïnterviewden staan allemaal nog wel met één been in een modernistische traditie, maar totalitaire muzikale visies zijn vervangen door stylistische hybriden, en stammenstrijd heeft al een tijd niet meer plaatsgevonden. Die diagnose is niet nieuw en die situatie is niet per se goed of slecht, al zouden de contrasten wat feller mogen, want vernieuwing komt niet alleen uit vermenging. In elk geval brengt die situatie met zich mee dat het makkelijk wordt om ruimdenkend te zijn – ruimdenkendheid is niet eens een plicht, maar gewoon de meest voor de hand liggende optie.
Labels:
muziek,
november music 2015,
theater
Abonneren op:
Posts (Atom)









