Punk in het museum

God save the Queen (kunst, kraak, punk 1977-1984, Centraal Museum Utrecht, 3 maart - 10 juni 2012; eerder vandaag  in hard//talk, de actualiteitenrubriek van hard//hoofd

Uiteindelijk wordt alles erfgoed. Ook Phil Bloom. Ook reclame voor Van Nelle. Ook de inhoud van schuttersputjes uit WOII. En nu dus ook oude albums van The Ex, gestencilde anarchistische blaadjes met een oplage van 62, geen woning geen kroning, London Calling-buttons in de vitrine en “Beatrix spinaziekut” aan de museumwand.

Toch wringt het ergens, God save the Queen (kunst, kraak, punk 1977-1984) in het Centraal Museum Utrecht. Niet eens zozeer omdat de deelnemende kunstenaars ondertussen grotendeels establishment en dood zijn (wat wil je, met overvloedige heroïne en seks in de beginjaren van AIDS). En ook maar deels omdat een museum helemaal niet DIY is. (Kunst moet hangen, of het nou in een gekraakte school of in een tot museum omgebouwd klooster is.) Wat vooral wringt is hoe de underground school gemaakt heeft.

Paint it red

Architectures (4)
 
Some architectural drawings that I was previously dissatisfied with. Then, after doing the two abstract works in the middle on Sunday Night, I decided to heighten them with red acrylic ink. Satisfaction.

De impasse van de sociaal-democratie

Vandaag in Waterstof, de online krant van de progressieve denktank Waterland.

A postcards poem

Still more architectures (3)

Still more imagined buildings, crypts and city views. Next step: landscapes.

Nothing to express

Redoing a set of drawings I did back in 2008.

Nothing to express, nothing with which to express, nothing from which to express, no power to express, no desire to express, combined with the obligation to express.
-Samuel Beckett

Phonetics from the eighteenth century

The history of phonetic alphabets doesn't seem to be very well documented before Henry Sweet, 1874 (of Sweet's Anglo-Saxon Reader and "hebban olla vogola"). This particular phonetic alphabet is in Charles de Brosses, Traité de la Formation Méchanique des Langues et des Principes de l'Étymologie, 1765.

De Brosses holds that the only phonetically distinctive part of a language are its consonants; the vowels, he argues, are much more like the arbitrarily selected tones on a continuous scale. He divides up consonants in six groups: those formed with lips, throat, teeth, palate, tongue, and nose. Between these he distinguishes further between soft, rude, and moderate. For the Brosses this essentially captures all the phonetic differences in the world, the rest depending on undistinctive "local colour", though he allows for some finer contrast in the "organic" transcription of sounds.